Nieuws Extra 

18-04-2020:

Brief aan kranten en politieke partijen:

Beste [..],


Onze samenleving is ontregelt, de economie verwoest, we hebben geen fysiek contact met elkaar, we worden straks gevolgd door een app en onze vrijheden worden ons afgenomen, waaronder de vrijheid om zelf te beslissen wat de risico's zijn en zelf af te wegen of iets dat waard is.

 

Blijkbaar vinden we het oké dat ons dat wordt aangedaan, zolang we maar geloven dat we veilig zijn. Liever GEEN kwaliteit van leven, liever geen privacy, liever geen vrijheid, zolang we maar leven.

 

Ik ben erg teleurgesteld in de mensheid. Dat was ik al, maar nu nog meer. Ik ben teleurgesteld hoe weinig er voor nodig is om de bevolking ja en amen te laten zeggen en te laten buigen voor de leiders die hen vertellen wat wel en wat niet mag. We waren al volledig geconditioneerd om te wachten voor een rood voetgangerslicht terwijl er geen één auto aankomt en dit is gewoon de voortzetting daarvan.

 

Rutte zegt dat de anderhalvemetermaatschappij het nieuwe normaal is, en iedereen gaat daarin mee en zegt nog net niet "dank u, dank u, dank u.” Dit betekent dat protesteren niet meer mag en dat de politiek alles in handen heeft zonder dat er enig verzet mogelijk is.

 

Het is mij ook een raadsel waarom het bedrijfsleven en de middenstand het allemaal voor zoete koek slikt. Als er iets geraakt wordt zijn het wel de mensen die daarin werken. Maar ook culturele instellingen accepteren het en gaan op hun rug liggen in overgave.

 

Ikzelf heb het relatief goed, mis alleen mijn contacten met andere mensen en mijn vrijwilligerswerk, maar verder niets, en ik zit me er over op te winden, terwijl bedrijven, organisaties, instellingen, werknemersorganisaties, vakbonden, allemaal niets doen en het allemaal accepteren.

 

Ik begrijp dat oprecht niet. Waarom komen vakbonden en werkgeversorganisaties niet samen in opstand tegen dit idiote nieuwe normaal? Waarom herhalen kranten alleen maar wat Rutte en kornuiten dicteren? Een anderhalvemetermaatschappij, is dat echt wat we willen? Zijn we zo bang om ziek te worden dat we al onze rechten zomaar inleveren?

 

Dit lijkt mij een moment om op te komen voor onze rechten die wij als bevolking nog hebben.

Met vriendelijke groet,

[Naam]

Wat heb je aan vrienden, familie en geliefden als je ze niet kunt ontmoeten en omhelzen? Als je niet samen met hen kunt lachen en huilen of door het park kunt lopen? Wat voor waarde heeft het leven als je alleen maar thuis zit en alleen naar buiten mag voor de meest noodzakelijke dingen en ook dan geen direct contact mag hebben met andere mensen?

 

Wat voor waarde heeft je leven als je al je vrijheden moet opgeven, waaronder de vrijheid om zelf voor jezelf beslissingen te nemen, en overal toestemming voor moet vragen? Als je een boete krijgt alleen omdat je wilt samen leven in onze samenleving?

 

We hebben het niet over een paar maanden, maar over een paar jaar zonder aangegeven eind datum. En waarom? Omdat we bang zijn dat er mensen sterven, terwijl er altijd mensen sterven? Omdat we niet willen accepteren dat er mensen doodgaan en niet willen accepteren dat wijzelf doodgaan?

 

Een vriend gaf een goed voorbeeld. Stel je houdt je aan de regels en je zit al twee jaar binnen. Je hebt al twee jaar geen contact met mensen om je heen, je gaat al twee jaar alleen naar buiten voor de noodzakelijke boodschappen en gaat daarna meteen weer naar huis. En stel dat dat je aan het begin van het derde jaar, want ze hebben het weer eens verlengd, op weg naar de supermarkt wordt aangereden, zwaargewond naar het ziekenhuis wordt gebracht en daar komt te overlijden. Wat voor leven heb je dan de laatste jaren gehad. Was die afzondering het waard om toch alsnog te sterven?

 

We moeten ons dit echt gaan afvragen. Ik heb me dit afgevraagd en mijn beslissing is om gewoon naar buiten te gaan en gewoon contact te hebben met mensen die dat ook zo zien. Ik wil niet twee of drie jaar thuis zitten, of nog langer, en wegkwijnen, alleen omdat onze maatschappij panisch is voor het idee dat mensen dood kunnen gaan.

 

Mensen gaan dood. Mensen gaan nou eenmaal dood, dat is wat het leven is, en dat is iets wat we moeten omarmen door het leven te vieren... elke dag opnieuw... alsof het de laatste dag is. Dat doe je niet door in te stemmen met een lockdown, dat doe je niet door als een angsthaas thuis en binnen te blijven zitten, nee, dat doe je door niet te accepteren dat een of andere regering of kabinet je vertelt wat te doen, dat doe je door naar buiten te gaan.

 

Tenzij je graag wilt wegkwijnen in je eigen huis en op een gegeven moment, na maanden, omdat niemand bij je langs mag komen, dood wordt gevonden... als ze je al vinden. Word toch wakker, doe eens een stap naar achteren, tel even tot tien, en zie  de stompzinnigheid van al deze maatregelen. Wat is het leven waard als je niet kunt leven zoals JIJ wilt? Wat is dat leven waard?

Simpele Vragen

Contact

Als je een vraag, mededeling of misschien zelfs een voorstel hebt, stuur dan een e-mail naar info@snips.nl of klik op de knop hier rechtsboven. Maar als je toch liever gebruik maakt van een contact formulier, klik dan op de "contact formulier" knop en als je een afspraak wilt maken, wat ook tot de mogelijkheden behoort, klik dan op de "afspraak formulier" knop.

(contact en afspraak-formulieren openen in een nieuw venster)

© 2020 by Frits Spoelstra. Created with Wix.com

This site was designed with the
.com
website builder. Create your website today.
Start Now