De Derde Weg

ESSAY

IN DE

DROOMSTAAT

HOOFDSTUK 1:


De wereld bestaat puur en alleen dankzij dualisme. Het moet

het ene of het andere zijn en we moeten voortdurend kiezen

tussen de verschillende mogelijkheden. Momenteel (anno 2021)

viert de polarisatie hoogtij en staat de groep “pro-corona

maatregelen” recht tegenover de groep “anti-corona maatregelen”

en beiden weten van geen wijken.

Of het nu pro-corona versus anti-corona is, zwart versus wit,

links versus rechts, man versus vrouw, maakt niet uit, elk conflict,

elke duale scheiding, heeft slechts één doel: de verwerkelijking

van de wereld. Simpel gezegd, het werkelijk maken of het waar

maken van de wereld.

Voor iedereen die denkt en gelooft dat deze wereld een

absolute fysieke werkelijkheid is, zal het lastig zijn om te

geloven dat die wereld waarin zij denken te leven niet bestaat

en nooit heeft bestaan. Dit maakt het echter niet minder waar.

Het gevolg van denken en geloven dat deze wereld echt bestaat, is dat er keuzes moeten worden gemaakt en standpunten moeten worden ingenomen. Dit doen we om er voor te zorgen dat we ons veilig voelen in die in potentie bedreigende wereld waarin we leven. Het liefst behoren we tot een groep die onze normen en waarden deelt, waardoor we automatisch in oppositie staan met de groepen die deze normen en waarden niet delen.

Wanneer je denkt en gelooft dat het corona-virus jouw leven of de levens van familie en vrienden bedreigt, dan zal je al snel kiezen om voor de corona-maatregelen te zijn. Het gevolg is dat iedereen die denkt en gelooft dat het corona-virus niet heel erg of helemaal niet zo gevaarlijk is, en meer waarde hecht aan vrijheden en rechten van de mens, net zo’n gevaar lijkt te zijn voor jou en je vrienden en familie als het corona-virus zelf.

Andersom is het precies zo. Wanneer je denkt en gelooft dat er qua virus niet zoveel aan de hand is, zal je snel kiezen om tegen de corona-maatregelen te zijn, waardoor iedereen die voor de maatregelen is een potentiële bedreiging vormt voor jouw vrijheden en rechten… en nu met de vaccinatie die gaande is, wellicht een gevaar voor jouw leven.

Er is natuurlijk nog een derde groep. Dat zijn de mensen die zich er niet zo heel erg druk over maken. Zij stoppen met het lezen van berichten over corona, kijken geen nieuws meer en proberen zoveel mogelijk te doen alsof er niets aan de hand is. In veel gevallen wachten die mensen gewoon af tot het overwaait of tot iedereen gevaccineerd is. Die derde groep lijkt een derde groep, maar is niet meer dan een gematigd onderdeel van de groep die voor de corona-maatregelen is.

Wat is de gemene deler? Die moet er zijn, want er is maar één Ego en die ene Ego heeft maar één doel, en dat is er voor zorgen dat wij de wereld als een absolute fysieke realiteit zien. Momenteel is dat heel duidelijk te zien in de vorm van dat corona-virus; alle groepen — de voorstanders, de tegenstanders en de passieve derde groep — denken en geloven dat het corona-virus hun manier van leven, of hun leven zelf, bedreigt. Om dit te kunnen geloven, moet er wel een wereld bestaan.

Het maakt namelijk niet uit of je wel of niet denkt en gelooft dat er een corona-virus is. Je maakt door te denken en geloven dat iets wel of niet bestaat hetgeen waarvan je denkt of gelooft dat het wel of niet bestaat tot werkelijkheid. We denken en geloven dat dit niet zo is, maar de realiteit is dat iets binnen onze beleving werkelijkheid wordt wanneer we er aan denken… ongeacht of we er aan denken binnen de context van er niet in geloven.

Bijvoorbeeld, als je zegt dat je niet in God gelooft, dan moet je eerst in je denken die God hebben gecreëerd om te kunnen zeggen dat je er niet in gelooft. Dus je moet eerst een God tot werkelijkheid hebben gemaakt voor je kunt zeggen dat je er niet in gelooft, aangezien het zinloos en zelfs onmogelijk is om ergens niet in te geloven als het niet in gedachten of als gedachte bestaat.

Elk probleem waar we voor staan, alles wat we tegenkomen, heeft slechts één doel, en dat is het werkelijk maken van een wereld die in absolute waarheid niet bestaat. Als je dit niet gelooft dan is dit schrijven niet voor jou bedoeld, maar dat maakt het niet minder waar.

Ook het huidige corona-probleem heeft als enig doel de wereld werkelijkheidswaarde toe te kennen, zodat we blijven geloven dat de wereld bestaat, waardoor we geloven dat wij als mens en als losstaand individu bestaan, waardoor ons ene Ego kan geloven dat het gelukt is om zich af te scheiden van Eénheid.

Dus, als we kiezen voor de corona-maatregelen, dan houden we een niet-bestaande wereld in stand, maar als we kiezen tegen de corona-maatregelen, dan houden we ook een niet-bestaande wereld in stand. Maar… het is een niet-bestaande wereld, dus welke kant we ook kiezen, het probleem wordt er niet door opgelost.

Het enige probleem dat bestaat, is dat wij denken en geloven dat wij losstaande individuen zijn in een wereld waarvan we overtuigd zijn dat die daadwerkelijk fysiek bestaat. Wij zijn geen losstaande individuen en er is geen wereld. De kern van elk probleem op aarde is daarmee het geloof in afscheiding van Eénheid. Er is niet alleen het geloof dat dit mogelijk is, maar zelfs het geloof dat het gelukt is, en de wereld is een gecreëerde illusie om te bewijzen en te bestendigen dat dit waar is.

Als dat zo is, en dat is zo, dan is je laten meetrekken in wat voor dualistische strijd dan ook, onderdeel van het probleem. Voor corona-maatregelen zijn, tegen corona-maatregelen zijn, of passief in je eigen kleine wereldje blijven vertoeven en wachten tot het overwaait, het maakt allemaal niets uit, aangezien het alleen maar het probleem versterkt en uiteindelijk niets oplost.

Maar er is een oplossing. In plaats van steeds een keuze te maken uit de dualistische mogelijkheden die ons Ego ons voorschotelt, is er de mogelijkheid om te kiezen voor wat ik momenteel “de derde weg” heb gedoopt. In de komende hoofdstukken wil ik mijn best doen om uit te leggen hoe die derde weg er uitziet, wat je er voor nodig hebt om die weg te kiezen en hoe je die weg kunt ‘bewandelen’.


HOOFDSTUK 2:
 

Zoals ik in het eerste hoofdstuk heb beschreven, is elke keuze die ik in deze wereld maak, een keuze die deze wereld een werkelijkheidswaarde toekent die het niet heeft en niet verdient. Dit is de enige functie van de wereld, want daarmee bewijst de ego-denkgeest dat afscheiding mogelijk en gelukt is en dat ik als losstaand individu in die wereld werkelijk besta.

Nu is het zo dat ons hele wezen, het door de ego-denkgeest geconstrueerde lichaam-brein-systeem, gebouwd is om continu keuzes te maken tussen het ene of het andere. Zelfs wanneer we denken dat er maar één optie is, bestaat de keuzemogelijkheid uit het wel of niet doen, hebben, accepteren, verkrijgen van die ene optie. Dit lichaam-brein-systeem heeft die drang, die verslaving, om maar steeds te bevestigen dat die wereld bestaat en dat het zelf bestaat.

De derde weg is in dit opzicht heel simpel en gaat uit van het gegeven dat er geen wereld is. Er is het idee over een wereld en de projectie van een wereld vanuit de ego-denkgeest, maar er is geen fysieke wereld. Vanzelfsprekend is er dan ook geen fysiek lichaam, slechts het idee van een lichaam waarvan de ego-denkgeest mij als denkgeest heeft overtuigd dat ik dat ben.

Niettemin is het mijn directe ervaring dat er dit lichaam is en dat die wereld bestaat. Nu is het de kunst om daarbinnen zo te navigeren dat dit mij de minste stress oplevert; ik wil in deze wereld zijn zonder van deze wereld te zijn; ik wil vrij zijn van de verslaving die wij ‘het dagelijkse leven’ noemen en waarvan wij zeggen dat het ‘nou eenmaal zo is’. Dit is natuurlijk niets anders dan leven vanuit het volwassen perspectief.

Ik bevind mij — schijnbaar of blijkbaar — in deze wereld en word voortdurend geconfronteerd met keuzes tussen het ene of het andere. De wereld is de speeltuin en de zandbak van de ego-denkgeest en dit is wat de ego-denkgeest doet, dus ook ik ontkom niet aan die voortdurende stortvloed aan keuzes die de ego-denkgeest verzint om te bewijzen dat de wereld echt bestaat en dat ik echt een losstaand individu ben — wat vanzelfsprekend niet zo is.

Als ik een optie A kies — bijvoorbeeld, ik ga mee in de angst voor een corona-virus en volg de maatregelen — dan maak ik die geprojecteerde wereld en mijzelf werkelijk, en als ik optie B kies —ik ga niet mee in de angst en verzet me tegen de maatregelen — dan maak ik die geprojecteerde wereld en mijzelf ook werkelijk. Zelfs als ik kies om niet te kiezen heb ik een keuze gemaakt waarmee ik die geprojecteerde wereld en mijzelf werkelijk maak.

Wat ik ook kies, de ego-denkgeest wint en de wereld is werkelijkheid geworden, wat automatisch betekent dat ik denk en geloof dat ik werkelijk dit lichaam-brein-systeen ben. Wat ik ook kies, het zal uiteindelijk niet werken of niet brengen wat ik denk en geloof nodig te hebben, waarna er nieuwe keuzes zullen opkomen die hetzelfde effect zullen hebben. Met elke keuze die ik serieus neem wordt de wereld meer werkelijkheid en op die manier word ik die wereld ingezogen en kom ik vast te zitten in de droomstaat.

Als het kiezen voor het ene of het andere niet de oplossing is, dan moet er een derde weg zijn. In plaats van voor optie A of optie B te kiezen, kan ik naar de keuzes kijken en me realiseren wat die keuzes werkelijk zijn. Ik kan me bij elke keuze realiseren dat het de verbeelding of projectie is van iets waarvan ik als denkgeest denk en geloof dat het waar is. Als ik niet denk en geloof dat het waar is, zou het zich niet kunnen manifesteren in de wereld die ik als denkgeest projecteer, dus als ik het zie, dan moet ik denken en geloven dat het waar is.

Door me het bovenstaande te realiseren kan ik mijzelf er voortdurend aan herinneren dat dat is wat er gebeurt, dat de keuzes die ik voor me zie de projecties zijn van wat ik denk en geloof dat waar is, terwijl ze vanzelfsprekend niet waar kunnen zijn. Hierdoor neem ik, vlak voordat ik een keuze zou maken, nu hier op dit moment afstand van wat er plaatsvindt en ontstaat er de mogelijkheid van die derde weg.

Wat ik de derde weg noem, is kijken naar de keuzes en dan vaststellen dat ik dit niet wil denken en geloven. Dit is wat anders dan kijken naar de verschillende opties en dan beslissen dat ik die optie niet wil en die optie wel wil, of dat ik beide opties niet wil en dus op zoek moet naar een andere optie die dan misschien wel oplevert wat ik wil. Het is daadwerkelijk helemaal teruggaan naar de oorzaak, de bron van de verschillende opties, en dat is het denken en geloven dat het waar is terwijl dat niet zo is.

Dit denken en geloven vindt plaats in de denkgeest. Het is daar waar ik moet vaststellen dat ik iets wat mij stress of ongenoegen oplevert niet wil denken en geloven en het is daar waar de oplossing vorm zal worden gegeven. Niet door mij als lichaam, niet door mij als Frits, maar door mij als wat ik ben, ik als denkgeest.

Kort gezegd is dit wat ik ‘doe’: Ik kijk naar wat er om me heen gebeurt en stel bij alles wat mij stress of ongenoegen oplevert vast dat dit niet is wat ik wil denken en geloven. Dat is alles. Ik ga niet op zoek naar een alternatief, ik ga niet bedenken wat ik dan wel wil, ik ga niet proberen dat wat ik niet wil te veranderen en ik ga niet mensen of objecten om mij heen proberen te manipuleren in de hoop dat hetgeen dat ik niet wil verdwijnt. Het enige wat ik ‘doe’ is vaststellen dat ik wat ik nu zie en ervaar niet wil denken en geloven, en vervolgens bemoei ik me er verder niet mee.

Dat laatste, mij er verder niet mee bemoeien, wat betekent dat ik niet ga verzinnen wat voor actie ik kan ondernemen en niet alsnog een alternatief ga zoeken, is het moeilijkste onderdeel van de derde weg. Alles in het lichaam-brein systeem schreeuwt dat ik een keuze moet maken, het schreeuwt dat ik een alternatief moet verzinnen, dat ik moet voorkomen wat ik niet wil en dat ik op jacht moet gaan naar wat ik wel wil… maar zodra ik me daaraan overgeef, word ik weer de droomstaat ingezogen.

Het is van groot belang, als ik tenminste vrij van stress en ongenoegen wil leven, dat ik me niet laat overhalen om een kant te kiezen of een standpunt in te nemen, want dat geeft alleen maar aan dat ik denk en geloof dat er een kant te kiezen is en dat er een juist, en daarmee automatisch een fout standpunt in te nemen is; en dat geeft alleen maar aan dat ik denk en geloof dat de droomstaat werkelijkheid is, dat de wereld bestaat en dat ik een losstaand individu ben.

Natuurlijk heb ik nog steeds voorkeuren, maar die voorkeuren zijn bekend in de denkgeest die ik ben en zullen zich vanzelf manifesteren wanneer dat nodig of juist is. Dit noemt men wel vertrouwen hebben in de hogere zelf, een hogere macht, het universum, het Absolute, de heilige geest, Jezus of voor mijn part God. Het maakt niet uit hoe je het noemt of dat je het überhaupt een naam geeft. Het is het vertrouwen hebben dat iets voor jou kan doen wat jij niet voor jezelf kunt doen, vanuit de wetenschap dat jij niets voor jezelf kunt doen.

De derde weg bestaat uit het aan de hand van zichtbare of ervaren projecties in de wereld aangeven wat ik niet wil denken en geloven dat waar is. Vervolgens doe ik niets om het te veranderen. Ik duw de keuze niet weg, ik kies niet voor iets anders en ik ontken niets van wat ik zie en ervaar. Ik heb aangegeven dat ik dit niet wil en vertrouw erop dat dit gecorrigeerd zal worden zonder mijn inmenging.

HOOFDSTUK 3:

In dit laatste hoofdstuk ga ik het geheel afronden. In principe is alles gezegd in het eerste en tweede deel, maar ter afronding wil ik toch nog het een en ander zeggen, extra uitleggen en benadrukken.

Zoals ik al heb geschreven, is de derde weg vrij simpel. Het enige wat je hoeft te doen, is observeren wat er om je heen gebeurt zonder daar meteen vanuit het ego-denken op te reageren, en vervolgens stel je vast of dat wat je ziet en ervaart echt is wat je wilt of iets is wat je niet wilt. En daar houdt jouw taak op!

Het is wel noodzakelijk dat jij je realiseert dat alles wat je om je heen ziet, alles wat je ervaart en alles wat je voelt, niets anders is dan de reflectie en projectie — letterlijk de verbeelding — van wat jij als denkgeest denkt en gelooft dat waar is. Jij als denkgeest creëert en projecteert het en dat is wat jij als het geprojecteerde personage dat je denkt en gelooft te zijn ziet en ervaart en waarop jij als dat geprojecteerde personage emotioneel reageert.

Iedereen hier leeft in een wereld die wordt gedreven vanuit de ego-denkgeest omdat wij als denkgeest voor die ego-denkgeest hebben gekozen. Die ego-denkgeest bombardeert alles tot fysieke realiteit en iedereen denkt en gelooft dat het echt zo is. Ik kan niet vaak genoeg benadrukken dat jijzelf en jouw wereld een projectie is van wat je als denkgeest denkt en gelooft dat waar is en dat het niet een fysieke realiteit is.

De derde weg is de kunst om je dit gegeven altijd te realiseren, zodat jij jezelf er op kunt trainen om je daar te allen tijde bewust van te zijn. Hierdoor kan jij bij alles wat je doet, bij alles wat je meemaakt en ervaart, je er bewust van zijn dat het geen zin heeft om een geprojecteerde schijnrealiteit te veranderen of te bewerken omdat het een projectie is en omdat het een schijnrealiteit is.

Dit is wat anders dan ontkennen dat de wereld bestaat en jezelf wijsmaken dat alles een illusie is en nergens toe dient. Wat die projectie en die schijnrealiteit jou kan leren, en wat je misloopt als je de schijnrealiteit gaat lopen ontkennen, is dat het een projectie is en dat het een schijnrealiteit is en dat jijzelf ten onrechte denkt en gelooft dat het waarheid is. Vooral dat laatste is van belang, want als je alleen maar ontkent dat er een wereld is en jezelf wijsmaakt dat alles illusie is, zie je en leer je nooit dat jij overduidelijk wel denkt en gelooft dat er een wereld is en dat het een fysieke realiteit is.

Als je de wereld wilt veranderen, moet je daar zijn waar die wereld wordt gecreëerd, en dat is in de denkgeest. Er is dáár, in die denkgeest, gekozen om te denken en te geloven dat er een dualistische fysieke realiteit bestaat, wat automatisch inhoudt dat er is gekozen voor de ego-denkgeest in plaats van de juiste denkgeest. Dus je moet terugkeren naar de denkgeest — dat wat je werkelijk bent — om opnieuw te kiezen, en dat doe je door je niet over te laten halen om energie te steken in die schijnrealiteit in de futiele hoop dat je het kunt veranderen of aanpassen.

Kort gezegd: zie wat er gebeurt, reageer er niet op vanuit emoties en programmering (ego), maar stel vast dat dit iets is waarvan je of wilt denken en geloven dat het waar is, of niet wilt denken en geloven dat waar is. ‘Wil ik dit of wil ik dit niet?’ — dat is de vraag.

Betekent dit dat je nergens meer op reageert en dat je nergens meer aan meedoet? Nee, dat betekent het niet. Het betekent dat je nergens meer vanuit ego op reageert en dat je nergens meer vanuit ego aan meedoet. Het lichaam als projectie doet wat het doet en het reageert op de manier die komt vanuit de gekozen denkgeest.

Wanneer je de tijd neemt om, voordat je reageert vanuit emotie en de verkramping van het ego, te kiezen voor de juiste denkgeest in plaats van de ego-denkgeest, dan kun je er op vertrouwen dat je reactie juist zal zijn. Maakt niet uit hoe die reactie er uitziet of hoe die reactie door een ander wordt ervaren, een reactie vanuit de juiste denkgeest is altijd juist en komt altijd vanuit liefde.

Let wel op, zodra jij je druk of zorgen gaat maken over hoe een ander zal reageren of reageert op jouw reactie, zodra jij je ongemakkelijk voelt en onrust, onvrede en ongenoegen ervaart tijdens de interactie met een ander of binnen een situatie, dan heb je weer gekozen voor de ego-denkgeest. Doe dan even een stap terug, haal adem, realiseer je dat jij blijkbaar weer denkt en gelooft dat het waar is, zeg bewust tegen jezelf dat dit niet is wat je wilt denken en geloven en vertrouw erop dat dit voldoende is.

Meer hoef je niet te doen. Zodra je meer gaat doen dan dat, vanuit het idee dat dit het proces zal versnellen, of vanuit het idee dat je toch in staat moet zijn om iets aan deze wereld, een situatie of een persoon te veranderen, heb je weer gekozen voor de ego-denkgeest. Stop dan met wat je doet, haal adem, kies opnieuw en vertrouw erop dat dit voldoende is.

Heb je gekozen voor de ego-denkgeest, dan levert het onrust, onvrede en ongenoegen op, heb je gekozen voor de juiste denkgeest, dan levert het rust, vrede en genoegen op — daaraan kun je afmeten welke keuze je blijkbaar hebt gemaakt en of je opnieuw moet kiezen.

Het idee dat je na één keer voor de juiste denkgeest kiezen klaar bent, is een idee van de ego-denkgeest en geeft alleen maar aan dat je opnieuw moet kiezen. Waarschijnlijk zal je heel vaak opnieuw moet kiezen en waarschijnlijk ga je vele keren op je muil… maar uiteindelijk zal de ego-denkgeest het opgeven. Zoals bij alles, de aanhouder wint.

Contact

Als je een vraag, mededeling of misschien zelfs een voorstel hebt, stuur dan een e-mail naar info@snips.nl of klik op de knop hier rechtsboven. Maar als je toch liever gebruik maakt van een contact formulier, klik dan op de "contact formulier" knop en als je een afspraak wilt maken, wat ook tot de mogelijkheden behoort, klik dan op de "afspraak formulier" knop.

(contact en afspraak-formulieren openen in een nieuw venster)

© 2020 by Frits Spoelstra. Created with Wix.com

This site was designed with the
.com
website builder. Create your website today.
Start Now